Als de meeste mensen thuis hun bedje opzoeken en de avonddienst naar huis gaat, begint voor mij het werk. Als verpleegkundige in de nachtdienst bij Dagelijks Leven zorg ik ervoor dat onze bewoners ook ’s nachts de aandacht, rust en veiligheid krijgen die zij verdienen.
Er wordt mij vaak gevraagd hoe een nachtdienst eruitziet. Sommigen denken dat het vooral rustig is omdat iedereen slaapt. Natuurlijk zijn er momenten waarop het stil is, maar er gebeurt ook veel achter de schermen. Juist in de nacht kunnen bewoners behoefte hebben aan extra aandacht, een luisterend oor of een geruststellende aanwezigheid.
Sommigen zitten nog gezellig in de woonkamer
Een nachtdienst begint met de overdracht van de avonddienst. We bespreken bijzonderheden en bekijken welke bewoners mogelijk extra ondersteuning nodig hebben gedurende de nacht. Vervolgens loop ik mijn eerste ronde. Ik kijk of alles is afgesloten en ik geen bijzonderheden zie en hoor. Sommige bewoners slapen al, terwijl anderen nog even wakker zijn en gezellig in de woonkamer zitten, die ik dan later naar bed begeleid.
Soms is iemand wat onrustig of lukt het niet direct om in slaap te vallen. Dan neem ik de tijd om iemand gerust te stellen of een praatje te maken. Gedurende de nacht loop ik geregeld over de gangen, want niet iedereen heeft een sensor aan staan in de nacht. Dan luister ik voornamelijk of ik niks vreemds hoor. Bij de meeste bewoners, als er niks aan de hand is, ga ik in de nacht niet naar binnen, net zoals in hun thuissituatie.
Meer ruimte voor persoonlijke aandacht
Wat ik mooi vind aan het werken in de nacht, is dat er meer ruimte is voor persoonlijke aandacht. Overdag is er veel activiteit in huis. Familie komt op bezoek, bewoners ondernemen activiteiten en er zijn allerlei dagelijkse bezigheden. In de nacht is de sfeer anders. Rustiger. Daardoor ontstaan soms bijzondere momenten. Je hebt dan net meer de tijd voor bewoners. Als een bewoner in de terminale fase is heb je de ruimte om net meer extra aandacht en zorg te geven. Aan de bewoner zelf, én zijn of haar verwanten. Je hebt natuurlijk veel verantwoording voor alle mensen in het huis. Ook al ben je alleen, je staat hier niet alleen voor. Maar daarover maak ik een volgende blog.
Juist kleine momenten maken mijn werk bijzonder
Het komt weleens voor dat een bewoner wakker wordt en niet goed weet waar hij of zij is. Of iemand heeft veel onrust. Dat kan spannend zijn. In zo’n situatie helpt het vaak om rustig naast iemand te gaan zitten en de tijd te nemen om uit te leggen dat alles goed is. Soms is een glimlach, een vertrouwde stem of een knuffel al voldoende om iemand weer een veilig gevoel te geven. Juist die kleine momenten maken mijn werk bijzonder.
Eén bewoonster slaapt geregeld in de woonkamer. Even ervoor was ze erg angstig. Ze wilde niet naar haar eigen bed. Door bij haar in de woonkamer te zijn, even te praten en naar haar te luisteren is ze snel gerustgesteld. Ik maak het haar zo comfortabel mogelijk, zodat ze toch haar rustmoment krijgt.
Ook in de nachtdienst sluiten we aan bij wat de bewoner nodig heeft
Binnen Dagelijks Leven staat persoonlijke zorg centraal. Dat zie je ook terug tijdens de nachtdienst. Iedere bewoner heeft zijn of haar eigen gewoonten, levensverhaal en behoeften. Door onze bewoners goed te leren kennen, kunnen we aansluiten bij wat iemand nodig heeft. De ene bewoner vindt het prettig om nog even een praatje te maken voordat hij weer gaat slapen. Een ander voelt zich juist gerustgesteld door een korte controle.
Van rapportages tot observeren
Terwijl de meeste bewoners slapen, voer ik ook andere werkzaamheden uit. Denk aan het observeren van de gezondheid van bewoners, verwerken van rapportages, voorbereiden van zaken die belangrijk zijn voor de ochtenddienst en nog veel meer taken. Voor je het weet, breekt de ochtend alweer aan en zet ik de koffie klaar voor de ochtendcollega`s. Soms verzorg ik nog enkele bewoners die al wakker zijn geworden. Als de ochtenddienst komt, draag ik de zorg weer over.
Voor mij is het een waardevolle manier om iets voor anderen te betekenen. Door rust, veiligheid en aandacht te bieden, probeer ik ervoor te zorgen dat bewoners prettig de nacht doorkomen. En dat geeft mij iedere keer weer voldoening wanneer ik na een dienst naar huis ga.
Dit is een verhaal van onze nieuwe blogger Robert!
Ik ben Robert en werk inmiddels al bijna vier jaar als verpleegkundige bij Dagelijks Leven. Nu twee jaar als vaste nachtdienst in Het Ruremundehuis in Roermond, daarvoor in Het Siterhuis in Sittard. Daarnaast ben ik onder andereaandachtsvelder MIC (Melding Incident Cliënt ) en Medicatie en hou ik me veel bezig met de zorgdossiers van onze bewoners.