‘Zonder blikken of blozen, zegt hij dat hij weleens een beter wijntje heeft geproefd’

Terwijl ik dit schrijf, hebben we net winterse perikelen achter de rug. Een flink pak sneeuw deed onze noordelijke omgeving veranderen in een prachtig schilderij. Maar inmiddels is het al maart en zijn we op weg naar de lente. Neemt niet weg dat mijn gedachten weleens afdwalen naar een bepaalde gebeurtenis. Zo ook op deze dag en dan ontstaat er een binnenpretje. Zo eentje waar je een prachtige glimlach van om je gezicht krijgt. Dan krijg je al snel de vraag wat er aan de hand is, omdat er zo ineens die mooie glimlach op je gezicht verschijnt. Dat vertel ik graag!

Het is zondagmiddag en ik kijk het Terschelling TV-journaal. Ze tonen beelden van het prachtige eiland, bedekt onder een mooie witte winterdeken. Je ziet mensen wandelen, genieten en na een heerlijke winterwandeling een gezellig cafeetje opzoeken, om daar bij de open haard lekker op te warmen met een heerlijke kop warme chocolademelk of een lekker glaasje rode wijn. Die rode wijn brengt mij terug in de tijd.

‘Iedereen ziet er prachtig uit’

In Het Rietveldhuis organiseerden we eind 2025 namelijk een kerstdiner voor de bewoners. Zij konden allemaal een verwant uitnodigen. Het idee? Een paar dagen voor de kerst gezellig samenzijn met de mensen die je liefhebt. Op de dag van het diner zien de huiskamers en activiteitenruimte er restaurantwaardig uit. De tafels zijn keurig gedekt. Zelfs een tafeltje op de gang is mooi gedekt. Bewoners en bezoekers zien er allemaal prachtig uit. Iedereen is in kerstsfeer en het gevoel van saamhorigheid is duidelijk aanwezig.

‘Een rood wijntje spreekt hem wel aan’

Na een openingswoordje kan iedereen genieten van het heerlijke buffet. Er is genoeg keuze en zo zijn de borden al snel heerlijk gevuld met allemaal lekkere dingen. Aan het tafeltje op de gang zitten ook twee mensen. Omdat zij toch een beetje apart zitten van de rest, wil ik ze graag wat extra aandacht geven. Ik vraag aan de heer aan de tafel wat hij graag zou willen drinken. Hij denkt na en zegt dat een rood wijntje hem wel aanspreekt. Nou, dat kan geregeld worden.

Wanneer ik terug kom bij het tafeltje met een theedoek over mijn arm en de wijn in mijn hand, vraag ik aan hem of hij eerst wil proeven. Dit slaat hij niet af. Ik schenk een klein slokje in zijn glas en laat de heer proeven. Hij laat de wijn van links naar rechts in zijn mond rond bewegen. Je ziet zijn wangen wat opbollen. Op de vraag of het hem smaakt, verschijnt er een brede denkrimpel op zijn voorhoofd. Zonder blikken of blozen zegt hij dat hij wel eens beter heeft geproefd.  Op het moment van uitspreken schieten de dame aan tafel en ik in de lach.

Begrijpt u nu waarom tijdens het Terschelling TV-journaal op mijn gezicht die mooie glimlach ontstond? Een binnenpretje, door een prachtig mooie herinnering.