Terug voor de klas: ‘voor even waren Greet en Marianne weer juf’

In Het Westpolderhuis komen regelmatig kinderen van basisschool De Klipper op bezoek. Omdat de school schuin tegenover ons huis staat, is er in de loop der jaren een band ontstaan tussen de bewoners en de leerlingen. De bewoners die het meest genieten van deze bezoekjes? Dat zijn Greet en Marianne.

Beiden hebben jarenlang als juf op de basisschool gewerkt. Met veel plezier vertellen zij nog regelmatig over hun tijd voor de klas. En over hoe bijzonder zij het vonden om met kinderen te werken.

Tijdens de ontmoetingen merkten we dat er juist tussen de leerlingen en deze twee dames een speciale klik ontstond. Dat bracht mijn collega Mellina en mij op een idee: hoe leuk zou het zijn om Greet en Marianne een keer mee te nemen naar De Klipper? Een bezoek waarbij zij zich misschien weer even juf zouden kunnen voelen?

Aan de slag met het boerenleven

Samen met juf Lisette gingen we op zoek naar een passend thema voor deze bijzondere ontmoeting. Al snel kwamen we uit bij het leven van vroeger, met als centraal onderwerp het boerenleven. De kinderen gingen enthousiast aan de slag en maakten er samen met hun juf een prachtig project van. Toen de datum eenmaal was vastgesteld, groeide het enthousiasme bij iedereen. Greet en Marianne keken uit naar deze bijzondere middag. Maar wij ook!

Twijfels bij Greet

In de ochtend twijfelde Greet. Ze wist niet zeker of ze wel mee wilde. We hebben haar de tijd en ruimte gegeven om te kijken hoe zij zich voelde. Rond het middaguur waren beide dames enthousiast en zijn we gezamenlijk naar de school gegaan.

Zodra we de school binnenkwamen, werden Greet en Marianne hartelijk ontvangen door de kinderen. De leerlingen luisterden aandachtig naar hun verhalen over vroeger.

Gaandeweg verdwenen de zenuwen en twijfels volledig naar de achtergrond. De dames genoten zichtbaar van de aandacht en de gesprekken met de kinderen.

Met zichtbaar plezier nam ze de leiding

Vooral Greet ging helemaal op in haar rol als juf. Ze stond op, wees kinderen aan die een vraag wilden stellen, vroeg naar hun naam en stelde zelf ook vragen aan de groep. Het was alsof ze weer voor de klas stond. Met zichtbaar plezier nam ze de leiding en betrok ze de kinderen actief bij het gesprek.

Voor even waren Greet en Marianne weer juf. Juist dat maakte deze middag zo bijzonder: twee oud-leerkrachten die hun liefde voor het onderwijs opnieuw mochten beleven. Omringd door een nieuwe generatie nieuwsgierige kinderen.

Voor herhaling vatbaar?

Een week later kom ik de huiskamer binnen om de bewoners te begroeten. Greet vraagt mij: “Ben je een beetje bijgekomen van het bezoek aan de school?” Ik antwoord: “Jazeker, Greet. Wat was het een leuk bezoek!”

Ik vertel haar dat ik contact heb gehad met de juf van de school en dat ook zij en de kinderen enorm hebben genoten van ons bezoek. Ze zouden het zelfs heel leuk vinden als we nog eens langskomen.

Wanneer ik aan Greet vraag of zij dat ziet zitten, krijg ik een duidelijk antwoord: “Ja, natuurlijk wil ik dat!”

Hoe mooi is het dat wij hiervoor de tijd en ruimte krijgen bij Dagelijks Leven? Het was prachtig om te zien hoe Greet en Marianne genoten van het schoolbezoek en hoe zij hierdoor helemaal in hun kracht werden gezet.