‘Het bovenbrein verdwijnt bij dementie niet in één keer, maar stukje voor stukje’
Lees meer
Het Korhoenhuis bestaat nu ruim vier jaar. Bij ons thuis draait alles om onze bewoners. Om zorg, aandacht, warmte en de kleine momenten die een dag bijzonder maken. Het moment van het overlijden van onze eerste bewoner was het moment dat we beseften dat onze zorg niet stopt als iemand overlijdt.
Hier is juist een belangrijke taak voor ons als team weggelegd. Hoe gaan we om met het verdriet van een dierbare? De herinneringen? Wat betekent het overlijden voor verwanten, medebewoners en voor ons als medewerkers?
Onzeaandachtsvelders palliatieve zorg zijn gaan nadenken. Hoe kunnen we hier vorm aan geven? Zo is het herinneringsboek tot stand gekomen. Een fotoboek vol mooie momenten.
Een glimlach, een kopje koffie of een gezellig gesprek
Voordat we aan een herinneringsboek beginnen, vragen we altijd aan de familie of zij een fotoboek op prijs stellen. Wanneer zij dat willen, sorteren wij als team de verzamelde foto’s en herinneringen. De mooie, gewone momenten: een glimlach, een activiteit, een kopje koffie, een wandeling of een gezellig gesprek.
Tijdens het eindgesprek overhandigen we het fotoboek aan de familie. Dat zijn vaak bijzondere en emotionele momenten. We zien hoe dierbaar het boek is. Een reactie die ons altijd is bijgebleven, was van een familielid dat na de eerste bladzijde het boek even dichtdeed. Niet omdat het niet mooi was, maar omdat de emoties zo groot waren. Uit dat moment bleek hoeveel zo’n tastbare herinnering kan betekenen.
Het boek laat zien dat het naast het verdriet, hun naaste nog heel veel mooie momenten heeft beleefd.
Afscheid nemen vraagt tijd en aandacht
Het herinneringsboek is niet alleen waardevol voor de familie. Ook voor onze bewoners en collega’s heeft het een belangrijke betekenis. Afscheid nemen van een medebewoner vraagt tijd en aandacht. Daarom mogen bewoners, als zij dat willen, al in de eerste week een persoonlijke boodschap schrijven. De één schrijft zijn naam, de ander een paar lieve woorden. Op die manier staan zij bewust stil bij het afscheid en krijgen ook zij de ruimte om hun gevoelens een plek te geven.
Vorm van verwerking
Ook voor ons als medewerkers is het samenstellen van het boek een vorm van verwerking. Terwijl we foto’s uitzoeken en herinneringen opschrijven, halen we samen mooie momenten op. We nemen bewust afscheid van iemand die onderdeel was van ons dagelijks leven.
Soms heeft een bewoner nog maar kort bij ons gewoond en zijn er weinig foto’s. Ook dan willen we iets blijvends meegeven. In plaats van een fotoboek maken we een persoonlijk fotolijstje, met dezelfde liefde en aandacht.
We kunnen het verdriet niet wegnemen. Maar we kunnen wel een herinnering meegeven, die blijft.